युवा दृष्टिकोण (Youth's perspective )

कबिता  :  जब ऑफुभित्रको आफू, अहम् र अस्तित्व नै बन्दगी राख्छौ!! वरू आफै सानो भईदिन्छौ, झुकिदिन्छौ, उडिदिन्छौ| तब अगाडि ऊचाल्नेहरू पछाडि थेचार्दा रैछन् अनि विस्तारै बुझ्न वाध्य हुदो रहैछौ,,,                                                                             सायद जीवन उचाई होइन, गहिराई हो!!!                                                                      सायद जीवन उडान होइन, स्थिरता हो!!!                                                             ...

 प्रसुती बेथामा पनि तुइनमा थिइन उनि, जब मैले अन्तिमपल्ट देखे उन्लाई  तर पनि सम्जाउदै थिइन्, जेठि छोरिलाई उनि, यसैले त आज सलामिमा दुई अक्षर लेखे उनलाई!!!!! धमिला त केबल उनका आखा भए रोगले, तर नजरमा सधै आसाका निश्छल किरडहरु पाउथिइन उनि म भनु कसरी, छोरिका निर्दोस गाला सुम्सुमाउदै, फाटद्इ गरेका सपनालाई, यसरी सिलाउथिइन उनि असह्य चोट र आखाका आसुसँगइ लुकामारी खेल्दै खेलाउदै, छोरिको ओठमा हासो यसरी  मिलाउथिइन उनि ढुङ्गाको काप फोरेर उम्रने पिपलु उनि, सोच्दथ्यो को यसरी तुइनभित्रै बिलाउथिइन उनि अनौठो लागिरह्यो अच्म्म उनको सहास देखेर, म हेरेर रोहिरहे उनि त गैन हासिहासि बाच्न सिकाइन मलाई, राम्रो भनु या नराम्रो सपना पो रहेछ जब ब्युजिए एक्कासी र मुस्काउदै भने जे पर्ला टर्ला तर बन्दिन कहिले परिस्थितिको दासि हार्नुभन्दा आफैसँग बोरु चडनु फासी कि त जानु कासी  हरिहरी